Verhuis

Het zat er al lang aan te komen. Maar mijn zelfstudie bleef een beetje op zich wachten en nog steeds. Je zal er nog veel geklungel terugvinden, maar goed, dat heeft ook zijn charmes zeker?

Anyway, vanaf nu vind je Ieneke op ien.be en een mailtje kan naar katrien @ ien dot be.

Tot ziens...

Ieneke

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 3/10/2005 ] |

PMS

PMS Pre-Menstruation Syndrome; Med.(vrouwen ziekte)

Je moet er maar mee opgezadeld zitten! En op zo'n moment proberen om onredelijke reacties met redelijke zin proberen uit te leggen. Dat is hetzelfde als aan een blinde te vragen een simpel verhaaltje voor te lezen, zonder braille. Het is niet mogelijk om uit te leggen, ook dat gaat niet! Snappen wie snappen kan. Het is voor mezelf onbegrijpelijk wat er dan met me gebeurt, maar alle gevoel lijkt dan wel exponentioneel toe te nemen. In positieve en in negatieve zin. Moet je maar voorkrijgen dat je net op dat moment een steek van jaloezie krijgt! Walgelijk hoor! Mijn lekker geroosterd boterhammetje komt in mijn kom soep terecht, een vlucht naar de badkamer, de sleutel nog snel ronddraaiend zodat ik zeker alleen ben binnen. Debiel, I know! Iemand die aan de andere kant van de deur schoon woorden staat te geven, ik schaam me dood, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om sorry te zeggen. Dat gaat gewoon niet, al zou er plots een paar miljoen euro op mijn rekening bijstaan, dan nog zou het niet lukken om dat ene woordje over mijn lippen te krijgen. Alleen al maar om aan te tonen hoe moeilijk het is. En nog steeds wordt er een zinnige uitleg verwacht van een onredelijke reactie en een nog debielere actie. *zucht* Ik pers mijn lippen op elkaar om toch maar niks te moeten zeggen. Jammer genoeg lokt dat alleen maar een verkeerde reactie uit en komt er een woordenstroom om mijn lippen te openen. En die woorden zijn alleen maar een soort lijm dat mijn lippen nog stijver opeen houdt. Maar leg die logica maar uit. Terwijl ik dit nu schrijf voel ik me nog stommer en vraag me zelfs af of ik dit wel wil posten. God, ik vis dan maar het ondertussen zompige stukje brood uit mijn soep. Dat ik iemand was waar je alles kon tegen zeggen. En nog altijd blijven die lippen op elkaar. Mijn woorden blijven steken, maar alle gevoel waggelt als dikke tranen over mijn wangen. En wie voelt er zich nu debiel? Ja, ikke! Stomme, fucking PMS. En dan vragen mensen zicht af hoe het komt dat hun eigenste man naar één of andere hete minares loopt om er daarna goedkope hotelletjes mee af te schuimen? Yep, door de PMS. Niets meer of minder! Je kan er niks aan doen, maar je wordt er wel ongevraagd mee opgescheept! Niet erg zegt de dokter, dan gooi je het er misschien overdreven uit, maar het zijn dingen die anders blijven hangen. Van mij hoeft het niet hoor, geef mij maar de fast forward-knop van mijn leven, en die enkele dagen die mogen van mij in een seconde passeren! Snappen wie snappen kan, ik ga wat zitten mokken in de zetel, mijn lief die heeft het gezelschap van PC2, daar kan hij doodschieten wie hij wil!

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 3/03/2005 ] |

Batibouw

En dan staan we er echt! Iets later dan verwacht, maar toch wel heel erg vroeg naar ons gewone doen drukken we op de bel. De mama heeft nog voor een lekker ontbijtje gezorgd! Lekkere koffiekoekjes en de bijhorende, oh zo nodige tas koffie, en nog één! Klaar om een dag te 'beurzen', alhoewel ik er op dat moment nog van overtuigd ben dat we iets na de middag terug zullen zijn.

Ellendig en druilerig weer. Ieneke is chaffeur van dienst, Lief als e ne echte met de gazet vanachter en de papa naast mij, zijn blik op de weg gericht om dochterlief bij te sturen indien nodig. En wijlie op weg naar den Expo in Brussel. Als we aankomen zijn er nog meer dan parkeerplaatsen genoeg. Mijn uurwerk gaf dan ook het uur waarop ik me nog es zalig omdraai op een normale zaterdag. Maar goed, daar stonden we dan op een druilerige zaterdag op de parking van de Expo. En eerlijk is eerlijk, er zaten toch wel een heleboel vlinderkes in mijne buik. Ok, het zijn nog maar de eerste stappen, maar je moet ergens beginnen hè! En wij begonnen bij Batibouw!

Maar Batibouw is verdomd groot en in welk paleis begin je je zoektocht. Ik geloof dat we maar één paleis deftig doorkruist hebben, maar goed. Zonder huis heb je dan ook geen noog aan een keuken of een badkamer, deuren en klinken. Eerst de bakstenen en dan de rest. Veel moois gezien. Vooral dit draagt onze voorkeur weg! Al wil ik hier en hier ook wel eens langsgaan en daar zal het zeker niet stoppen.

Het is toch wel een speciaal gevoel. Nooit gedacht dat die baksteen zo goed zou liggen in mijn maag.

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 3/02/2005 ] |

Voor D.

En de hele dag zwommen er visjes naar de zee. Veel veel visjes, blubberdeblub!

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 3/02/2005 ] |

To ski or not to ski

Mijn lief en ik zijn letterlijk voor elkaar gevallen op de skipiste, alleen wisten we dat toen nog niet. Dat is nu zo'n twee jaartjes geleden ofzo en het skiën ook. Al waren we vastbesloten om die witte pistes tenminste 1 keertje per jaar op te zoeken. Vorig jaar was de bedoeling er wel, maar werd het een beetje buiten onze wil om afgelast. Tsja, dan maar niet, maar dit jaar mocht een skitripje ~we zijn nog niet echt voor de snowboard~ echt niet ontbreken. Maar dat was toch wel zeker buiten het lot om gerekend. Anyway, het zou een superkort ~lees: goedkoop~ skitripje worden. Mijn lief zou het wel organiseren, alleen wilden de hotels niet echt meewerken, deden ze het wel, dan wilde er weer niemand mee. OK, dan ni skiën hè! Collegaatjes van mijn lief kwamen met een prachtidee en -voorstel op de proppen en dat wilden we dan zeker ni laten schieten! Eerst wilde mijn agenda niet mee, maar dat was snel geregeld door de hele minitrip een dagje te verlaten. En je raadt het al, dan kon het weer niet voor de agenda van mijn Lief. De week erna zou dan eigenlijk wel gaan, maar dan komt het zoontje van vriendlief naar bij ons, dus kunnen we hem toch zeker niet in de kou laten staan. Niet skiën dus dit jaar, hebben we meteen maar een 10-daagse trip naar hier ~klik~ gebooked! Tsja... tegen een goeie promo zijn we helaas niet bestand! Nog een weekje of 8 slapen en dan wijlie weg!

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 2/28/2005 ] |

Insomnia

I used to worry, thought I was goin' mad in a hurry
Gettin' stress, makin' excess mess in darkness
No electricity, something's all over me, greasy
Insomnia please release me and let me dream of
Makin' mad love to my girl on the heath
Tearin' off tights with my teeth
But there's no release, no peace
I toss and turn without cease
Like a curse, open my eyes and rise like yeast
At least a couple of weeks
Since I last slept, kept takin' sleepers
But now I keep myself pepped
Deeper still, that night I write by candle light
I find insight, fundamental movement, uh
So when it's black this insomniac take an original tack
Keep the beast in my nature under ceaseless attack
I gets no sleep
I can't get no sleep

I can't get no sleep
I can't get no sleep
I need to sleep, although I get no sleep
I need to sleep, although I get no sleep
~Insomnia * Faithless~

Mijn lief is ne krak in het maken van nachtelijke geluiden, zonder dat hij het zelf weet. En belangrijker, zonder dat hij er zelf last van heeft. Maar wie kruipt er de volgende morgen met wallen tot op haar kniën en een stevig ochtenhumeur uit haar bed! Goed geraden: ikke! Ok, toegegeven, ik blijk een lichte slaaptster te zijn. De spreekwoordelijke erwt zou me uit mijn slaap houden. Oók onder 7 matrassen, ja! Van die erwt, daar heb ik geen last van. Heb geen erwt in jaren gezien of geproefd. Lust die groene knikkers echt ni! Waar ik wel last van heb zijn dus die geluiden van mijn lief! De ene keer is het een zacht geknor, snurken doet hij alleen als er alcohol aan te pas gekomen is, de andere keer lijkt het wel of hij zijn hele maaginhoud aan het herkauwen is met de meest wansmakelijke geluiden! En mijn overgevoelige oortjes zeggen dan: DING DING DING er is lawaai, je moet wakker worden. Ik garandeer het u, dat is NIET om mee te lachen. Niet na de zoveelste keer dat de tandestokertjes onder mijn oogleden het begeven! Anyway, oordopjes zouden me ín mijn slaap houden! En ja, het lukte, dat ik dit niet eerder had geprobeerd! Maar deze nacht had ik weer prijs! Gelukkig was het al bijna 6u, maar dan nog! Kreeg mijn lief toch ni de hik zeker? De hik zeg ik u! Midden in zijne slaap, kunt ge 't u voorstellen? Dat hele lijf dat mee beweegt en de hik, ik zeg u, twee straten verder konden ze het geloof ik ook horen. En heel da bed da daverde mee! Dedees dus weer wakker hè! En weer neig goed gezind aan haren dag begonnen!

Heeft iemand een idee wat ik hiertegen kan doen?!

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 2/23/2005 ] |

Lijken

Het lijkt wel alsof we allebei niet willen gaan slapen. Bang en onwetend om wat er morgen komen kàn.

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 2/22/2005 ] |

Big in Japan

When your big in japan, tonight
Big in japan, be tight, big in japan where the eastern sea’s so blue
Big in japan, alright, pay, then I’ll sleep by your side
Things are easy when you’re big in japan, when you’re big in japan
~Big in Japan * Alphaville~

En nee, het houdt niet op! Mijn roadtrip around the world in mijn dromen. In welke godverdomde slaap ik altijd wakker word is me een raadsel. Ik dacht de REM slaap ofzoiets, maar ik weet het niet echt zeker. Wat ik wel heel zeker weet is dat ik verdomde moe ben de hele dag! Mijn lief beweert dat het gene zak te maken heeft met die REM slaap or what so ever, maar met mijn activiteiten 's nachts. Nope, hij heeft er niks mee te maken, hij ligt gewoon stilletjes en vredig naast me te slapen. MMmmm, misschien niet altijd, maar goed, daarover gaat het nu effe ni! Maar wel over mijn activiteiten in mijn slaap, in mijn droom. Een beetje bizar, maar wel heel erg realistisch om in één of andere hippe actiefilm te spelen. Want daar lijken de meeste van mijn dromen op, op echte films maar dan een scenario à la Ieneke. Ok, hier komt mijn droom dan.

We lopen met een aantal mensen op een soort werf rond, of meer een ondergrondse parking. Het lijkt wel alsof we op stap zijn met een klas, een groep mensen in elk geval die bij elkaar hoten! Ik ken ze wel allemaal, maar zou niet weten wie het allemaal zijn, maar dat ik ze ken is wel zeker. Het lijkt of we naar iets zoeken, niet naar iets specifieks, maar eerder een weg ofzoiets. En toch kijken we overal op en onder. Veel boomstammen en verroeste rails, alles heeft een soort van roestkleur in een grote ondergrondse hangar. Maar er komt wel licht vanuit de zijkanten. Wat ik heel erg zeker weet is dat ik in Japan ben. In mijn droom dan, geen idee hoe ik er op kom, want ik heb nog geen één spleetoogje gezien, ook in mijn droom dan hè, niet dat dat persé hoeft, maar goed, het zou wel kunnen als je in Japan bent. En dan ineens sta ik in een station, samen met een ander meisje. We horen samen, we zijn vrienden en toch ken ik haar niet echt. Ze is slank, lenig en erg acrobatisch. Ze doet dingen die ik denk niet te kunnen, maar kan haar probleemloos volgen. We moeten persé een trein halen. Een trein die veel mensen willen halen, maar zeker op tijd vertrekt. Eén luttele seconde te laat en je bent de trein kwijt. Wanneer de volgende vertrekt, dat weet niemand. Maar ik moet die trein halen. Het slanke meisje wipt moeiteloos van de ene roltrap naar de andere, hoger en hoger tussen een hele hoop reizigers door. Reizigers die niet merken dat we er zijn, die niet doorhebben dat we dringend een trein moeten halen. Ik volg en spring ook. We springen wel in de verkeerde richting, wij springen omhoog en verder en verder, terwijl de roltrappen de reizigers naar onder brengt. Ik kan het slanke meisje niet meer volgen en zoek zelf een weg, door een luchtkoker dan nog wel. Ik moet me er echt inwringen en op handen en voeten lukt het me om door de koker te kruipen, maar het moet wel snel. Héél erg snel, want ik wil natuurlijk die trein niet missen die naar weet ik veel waar gaat. Mijn hart klopt in mijn keel en op alle andere plaatsen waar je een hart kan voelen kloppen, maar ik ben niet buiten adem. En dan ineens sta ik in de trein. De trein zit al goed vol, met allemaal relaxte mensen die rustig en op tijd de trein zijn opgeraakt. Ze zien er hip en vrolijk uit. Het vrolijke valt me erg op. Het slanke meisje geeft me een schouderklop dat ik het gehaald heb en er valt een gelukzalig gevoel over me. Ik spreek mijn bewondering uit voor haar snelle en kwikske sprongen van de ene naar de andere roltrap. Ze vraagt hoe ik toch op tijd op de trein was geraakt, want ze dacht dat ik niet meer kon volgen. Natuurlijk leg ik met veel armgebaren uit hoe ik in de luchtkoker gekropen ben en zo heel snel ben vooruitgekropen om toch nog op tijd in de trein te geraken. De andere, hippe en vrolijke mensen kijken me bewonderend, maar toch neerbuigend aan. Op hun gezichten kan je aflezen dat ze zich afvragen hoe ik het in godshemelsnaam toch gehaald heb. En dan de boodschap dat de trein wacht op iedereen die hem nemen wil. Ze, wie die 'ze' zijn mag joost weten, hebben beseft dat de trein een te belangrijke trein is om zomaar te vertrekken. En om de één of andere reden doet dat me mijn schouders laten hangen... en ik word wakker. Heel moeilijk. Ik lijk wel niet wakker te worden en dat gevoel duurt een hele dag! Bizar!

When your big in japan, tonight
Big in japan, be tight, big in japan where the eastern sea’s so blue
Big in japan, alright, pay, then I’ll sleep by your side
Things are easy when you’re big in japan, when you’re big in japan
~Big in Japan * Alphaville~

~x~

   [ POSTED BY Katrien @ 2/21/2005 ] |